O książce
Sto tysięcy miliardów wierszy to kolejna, po Nieszczęsnych B. S. Johnsona, pozycja w serii Liberatura. Jej otwarta struktura zaprasza wszystkich czytelników do zabawy we współtworzenie dzieła literackiego o niespotykanych dotąd rozmiarach. Książka ta jest bowiem jedną z najważniejszych pozycji w dorobku grupy OuLiPo, łączącej w swych działaniach matematykę z literaturą. Oryginalna budowa prezentowanej książki oraz rygorystyczna wersyfikacja pozwalają na przekształcenie zaledwie dziesięciu sonetów w "machinę do produkcji wierszy": gigantyczny tekst, którego czytanie zajęłoby jednemu człowiekowi dwieście milionów lat! Mamy więc do czynienia z dziełem o niewyczerpanej niemal zdolności generowania coraz to nowych sensów. Utwór ten daje znakomite wyobrażenie o potencjale tkwiącym zarówno w kombinatorycznych strategiach OuLiPo, jak i w przełamującej wszelkie konwencje edytorskie poetyce liberatury. Tom w brawurowym przekładzie Jana Gondowicza.
O autorze
RAYMOND QUENEAU (1903-1976), francuski poeta, prozaik i eseista, odnowiciel literackiej francuszczyzny, mieszający język potoczny ze stylem wysokim. Współzałożyciel legendarnej grupy OuLiPo (Warsztatu Literatury Potencjalnej), członek Akademii Goncourtów, dyrektor szacownej Encyklopedii Plejady Wydawnictwa Gallimard i Satrapa prześmiewczego Collegium Patafizyki, promującego idee Alfreda Jarry. Zasłynął między innymi jako autor powieści Zazi w metrze (1959). Niemal cała jego twórczość podlega wyrafinowanym rygorom formalnym, czego najgłośniejszymi przykładami są napisane na 99 sposobów Ćwiczenia stylistyczne (1947) oraz permutacyjny zbiór sonetów Sto tysięcy miliardów wierszy (1961).
ITALO CALVINO o Stu tysiącach miliardów wierszy: "Struktura jest wolnością, wytwarza tekst, a zarazem umożliwia powstawanie wszystkich wirtualnych tekstów, które mogą go zastąpić".
"Piekielna maszyna".
